Марои васлӣ наме бояд ману ҳиҷру малоли худ

مرا وصلی نمی‌باید من و هجر و ملال خود

Салои зан ҳар киро хоҳии ту донеу висоли худ

صلا زن هر که را خواهی تو دانی و وصال خود

Нахоҳад буд ҳоли ҳеҷ ошиқи ҳамчуи ҳоли ман

نخواهد بود حال هیچ عاشق همچو حال من

Тугар худрогузорӣ бо тақозои ҷамоли худ

تو گر خود را گذاری با تقاضای جمال خود

зи ман шармандае аз бскаҳ кардӣ ҷавр ме донам

ز من شرمنده‌ای از بسکه کردی جور می‌دانم

зи пуркории змни пинҳони намоеи инфеъоли худ

ز پرکاری زمن پنهان نمایی انفعال خود

Забон хубаст аммо безабонӣ чун забони ман

زبان خوبست اما بی‌زبانی چون زبان من

Ки гардад лол ҳар гуҳи шарҳ бояд кард ҳоли худ

که گردد لال هر گه شرح باید کرد حال خود

Кадом аз ман баанд ин поки домони ошиқони ту

کدام از من بهند این پاک دامان عاشقان تو

Қарорӣ дода хоҳӣ буд моро дар хаёли худ

قراری داده خواهی بود ما را در خیال خود

Чаҳ ёрии хуб пайдо кард наздикаст каз ғусса

چه یاری خوب پیدا کرد نزدیکست کز غصه

Ба даст худ кунам ин чашму созами поймоли худ

به دست خود کنم این چشم و سازم پایمال خود

намегуфтам машав парвонаи шамъи Рахши ваҳшӣ

نمی‌گفتم مشو پروانهٔ شمع رخش وحشی

Чу нишнидӣ насиҳати ин замон май сӯзи боли худ

چو نشنیدی نصیحت این زمان می‌سوز بال خود