Гарчи медонам ки май ранҷӣ ва мушкил ме шавад

گرچه می‌دانم که می‌رنجی و مشکل می‌شود

Гар накӯбӣ ҳалқаи сад ҷо бар дар дил ме шавад

گر نکوبی حلقه صد جا بر در دل می‌شود

Ҳамчуи фонӯсаш касе бояд ки дорад поси ҳасан

همچو فانوسش کسی باید که دارد پاس حسن

Зонка лозими гашту ҷояши шамъ маҳфил ме шавад

زانکه لازم گشت و جایش شمع محفل می‌شود

Як раҳаши хос аз барои ҷони мо берун фирист

یک رهش خاص از برای جان ما بیرون فرست

Он нигаҳи каш то ба мо сади ҷой манзил ме шавад

آن نگه کش تا به ما سد جای منزل می‌شود

Рахнаи банди дида умед хоҳад шуд макун

رخنه بند دیده امید خواهد شد مکن

Хоки Кувайт каз сиришки ашки мо гул ме шавад

خاک کویت کز سرشک اشک ما گل می‌شود

Ончӣ кардӣ инфеъолаш узр хоҳад бок нест

آنچه کردی انفعالش عذر خواهد باک نیست

Чашмҳо рӯзӣ агар бо ҳам муқобил ме шавад

چشمها روزی اگر با هم مقابل می‌شود

Дидаро хўнбор хоҳад кард аз дидори зуд

دیده را خونبار خواهد کرد از دیدار زود

Гар тағофул дар миёни зингўнаҳ ҳоил ме шавад

گر تغافل در میان زینگونه حایل می‌شود

Даст бар ҳам суданӣ дорад казу хӯн ме чакад

دست بر هم سودنی دارد کزو خون می‌چکد

Дар камӣни сайди сайёдӣ ки ғофил ме шавад

در کمین صید صیادی که غافل می‌شود

Ишваҳои чашмро кон ғамза мехонанду ноз

عشوه‌های چشم را کان غمزه می‌خوانند و ناز

Ман гирифтам саҳар шуд охир на ботил ме шавад

من گرفتم سحر شد آخر نه باطل می‌شود

Гул тароват дорад аммо гӯ ба булбули хуши туро

گل طراوت دارد اما گو به بلبل خوش ترا

Кобу ранги субҳгоҳаши чошт зоил ме шавад

کاب و رنگ صبحگاهش چاشت زایل می‌شود

Дил агар девона шуд дорушшифоӣ сабр ҳаст

دل اگر دیوانه شد دارالشفای صبر هست

намекунам як ҳафтааш занҷир ва оқил ме шавад

می‌کنم یک هفته‌اش زنجیر و عاقل می‌شود

Ишқ ва савдо чист ваҳшии моя бе ҳосилӣ

عشق و سودا چیست وحشی مایهٔ بی‌حاصلی

Ғайри нокомии зи хўдкомон чаҳ ҳосил ме шавад

غیر ناکامی ز خودکامان چه حاصل می‌شود

Хониш
шморҳ 161 — ъндлӣб