Ин дил ки дӯстӣ ба ту хӯн хора ме кунад

این دل که دوستی به تو خون خواره می‌کند

Хасмӣ ба худ на , бо ман бечора ме кунад

خصمی به خود نه ، با من بیچاره می‌کند

Бади хуйят ба охир дидан гузошта аст

بد خوییت به آخر دیدن گذاشته است

Ҳолои назар ба хӯбӣ рухсора ме кунад

حالا نظر به خوبی رخساره می‌کند

Ин сайд бе мулоҳизаи ғофил аз каманд

این صید بی ملاحظه غافل از کمند

Гардан дароз карда чаҳ назора ме кунад

گردن دراز کرده چه نظاره می‌کند

Ин шишаи зариф ки сад ҷои шикаста беш

این شیشهٔ ظریف که صد جا شکسته بیش

Ин ихтилот чист ки бо хора ме кунад

این اختلاط چیست که با خاره می‌کند

Фардои намоямаш ки сӯии ҷайб ҷон равад

فردا نمایمش که سوی جیب جان رود

Ваҳшӣ ки ҷайби ориятӣ пора ме кунад

وحشی که جیب عاریتی پاره می‌کند