Нишонами пеши тираши коши тираш бар нишон ояд

نشانم پیش تیرش کاش تیرش بر نشان آید

Ки пешам аз паии тири худ он абрӯ камон ояд

که پیشم از پی تیر خود آن ابرو کمان آید

Мгўиидши ҳадиси кӯҳи дарди ман ки май тарсам

مگوییدش حدیث کوه درد من که می‌ترسم

Чу гуед ин сухани ногуҳи барони хотир гарон ояд

چو گویید این سخن ناگه برآن خاطر گران آید

Аз онам кас наме пурсад ки чун пурсад касе ҳолам

از آنم کس نمی‌پرسد که چون پرسد کسی حالم

Бова гӯям ғами дили он қадр каз ман ба ҷон ояд

باو گویم غم دل آنقدر کز من به جان آید

Биё эй боди хокам бар сар ҳар раҳгузари афкан

بیا ای باد خاکم بر سر هر رهگذر افکن

Ки домонаш бигирам ҳар куҷои доман кашон ояд

که دامانش بگیرم هر کجا دامن کشان آید

зи шавқ ӯ нарафтам сӯии бустон , баҳр он рафтам

ز شوق او نرفتم سوی بستان ، بهر آن رفتم

Ки шояд нахли ман рӯзӣ ба сӯй бӯстон ояд

که شاید نخل من روزی به سوی بوستان آید

Ту дмсози рақибонеи чунин маълум ме гардад

تو دمساز رقیبانی چنین معلوم می‌گردد

Ки чун хуонеи марои номи рақибат бар забон ояд

که چون خوانی مرا نام رقیبت بر زبان آید

Сабӯҳӣ карда мёмд , басӣ хӯн карда рафтораш

صبوحی کرده میامد، بسی خون کرده رفتارش

Балӣ хӯнҳо шавад ҷое ки мастӣ ончунон ояд

بلی خونها شود جایی که مستی آنچنان آید

Магӯ ваҳшӣ чаро аз базм ӯ ғамнок май ое

مگو وحشی چرا از بزم او غمناک می‌آیی

Касе каз базм ӯ берун равад чун шодмон ояд

کسی کز بزم او بیرون رود چون شادمان آید