Ҳам магари файзи туами нутқ ва беоне бидиҳад

هم مگر فیض توام نطق و بیانی بدهد

Дар хури шукри атои ту забонӣ бидиҳад

در خور شکر عطای تو زبانی بدهد

Он ҷавоҳир ки тавон кард нисори ту кам аст

آن جواهر که توان کرد نثار تو کم است

Ҳам магари ҳиммати ту баҳрӣ ва конӣ бидиҳад

هم مگر همت تو بحری و کانی بدهد

Чашмаи файзи гшои хотир файёз шумост

چشمهٔ فیض گشا خاطر فیاض شماست

Ваа чаҳ бошад ки ба мо табъ равонӣ бидиҳад

وه چه باشد که به ما طبع روانی بدهد

Ваҳшӣ аз ӯҳдаи шукр ту наёяд берун

وحشی از عهدهٔ شکر تو نیاید بیرون

Узр ин хоҳад агар умр амоне бидиҳад

عذر این خواهد اگر عمر امانی بدهد