Ғам ҳуҷум оварда медонам ки зорам ме кашад

غم هجوم آورده می‌دانم که زارم می‌کشد

Венаи ғами дигар ки давр аз рӯй ёрам ме кашад

وین غم دیگر که دور از روی یارم می‌کشد

намекашад сад бор ҳар соъати ман бади рӯз ро

می‌کشد صد بار هر ساعت من بد روز را

Ман намедонам ки рӯзӣ чанд боРом ме кашад

من نمی‌دانم که روزی چند بارم می‌کشد

Гиря кун бар ҳасрату дарди ман эй абри баҳор

گریه کن بر حسرت و درد من ای ابر بهار

Коинчнини фаслии ғами он глъзорм ме кашад

کاینچنین فصلی غم آن گلعذارم می‌کشد

Шаб ҳалокам мекунад андешаи ғамҳои рӯз

شب هلاکم می‌کند اندیشهٔ غم های روز

Рӯзи фикри меҳнати шабҳои торам ме кашад

روز فکر محنت شب های تارم می‌کشد

Гуфта хоҳад кишти ваҳширо ба сад бедоди зуд

گفته خواهد کشت وحشی را به صد بیداد زود

Дайр меояд магар аз интизорам ме кашад

دیر می‌آید مگر از انتظارم می‌کشد