Пай васлаш нахоҳам зуди ёрӣ дар миён уфтад

پی وصلش نخواهم زود یاری در میان افتد

Ки шавқ афзӯн шавад чун рӯзгорӣ дар миён уфтад

که شوق افزون شود چون روزگاری در میان افتد

Ба худ додам қарори сабр бе ӯ як ду рӯз аммо

به خود دادم قرار صبر بی او یک دو روز اما

Аз он тарсам ки ногуҳи рӯзгорӣ дар миён уфтад

از آن ترسم که ناگه روزگاری در میان افتد

Фиғон каз даст шуд корами зи ҳиҷру кори созон ро

فغان کز دست شد کارم ز هجر و کار سازان را

зи заъфи толеъам ҳар рӯзи корӣ дар миён уфтад

ز ضعف طالعم هر روز کاری در میان افتد

Хуши он рӯзӣ ки чун гӯйанд пешати ҳарфи муштоқон

خوش آن روزی که چون گویند پیشت حرف مشتاقان

Ҳадиси дарди ман ҳам аз канорӣ дар миён уфтад

حدیث درد من هم از کناری در میان افتد