Ғуломи ишқи ҳошо каз ҷафоӣ ёр бигурезад

غلام عشق حاشا کز جفای یار بگریزد

На ошиқ блҳўс бошад ки аз озор бигурезад

نه عاشق بلهوس باشد که از آزار بگریزد

Бабр ,гар булбулии дарди сари беҳуда аз гулшан

ببر، گر بلبلی درد سر بیهوده از گلشن

Ки гуяд ошиқ рӯй гуламу з хор бигурезад

که گوید عاشق روی گلم و ز خار بگریزد

Набошад бе вафои гул балки мурғӣ бевафо бошад

نباشد بی وفا گل بلکه مرغی بی وفا باشد

Ки чун гулро намонад хӯбӣ рухсор бигурезад

که چون گل را نماند خوبی رخسار بگریزد

Басаст ин таъна аз парвона то ҷовиди булбул ро

بس است این طعنه از پروانه تا جاوید بلبل را

Ки рангу буии гул чун рафт аз гулзор бигурезад

که رنگ و بوی گل چون رفت از گلزار بگریزد

Чаро аз нисбати худ ишқро тӯҳмат наад ваҳшӣ

چرا از نسبت خود عشق را تهمت نهد وحشی

Касе каз ҷаври ёру таъна ағёр бигурезад

کسی کز جور یار و طعنهٔ اغیار بگریزد