Ойӣнаи ҷамоли турои он сафо намонад

آیینهٔ جمال ترا آن صفا نماند

Оҳӣ задему оинаи ?утро ҷило намонад

آهی زدیم و آینه‌ات را جلا نماند

Рӯзӣ ки мо зи банди ту озод май шудем

روزی که ما ز بند تو آزاد می‌شدیم

Буданд сади асир ва яке мубтало намонад

بودند سد اسیر و یکی مبتلا نماند

Дигари ману шикояти он бевафо каз ӯ

دیگر من و شکایت آن بی وفا کز او

Ҳеҷам умедвории меҳр ва вафо намонад

هیچم امیدواری مهر و وفا نماند

Сӯии мусоҳибони ту ҳаргиз касе надид

سوی مصاحبان تو هرگز کسی ندید

Каз инфеъоли чашми ту бар пушт по намонад

کز انفعال چشم تو بر پشت پا نماند

Ваҳшии зи остона ӯ бори баст ва рафт

وحشی ز آستانهٔ او بار بست و رفت

Аз заъф чун таҳаммули бор ҷафо намонад

از ضعف چون تحمل بار جفا نماند

Хониш
шморҳ 187 — ъндлӣб