Моро ба сӯии худ хами мӯӣ ту ме кашад

ما را به سوی خود خم موی تو می‌کشد

Занҷир карда бар сари кӯй ту ме кашад

زنجیر کرده بر سر کوی تو می‌کشد

эй боғи хуши биханд ки халқии з ҳар тараф

ای باغ خوش بخند که خلقی ز هر طرف

Чун сабзаи рахт бар лаби ҷӯй ту ме кашад

چون سبزه رخت بر لب جوی تو می‌کشد

эй сабза , бахти сабзи ту дорӣ ки лолаи сон

ای سبزه، بخت سبز تو داری که لاله سان

Ҳар сӯ касе пиёла бар рӯй ту ме кашад

هر سو کسی پیاله بر روی تو می‌کشد

эй бӯстони шукуфтаи шӯ акнӯн ки халқ ро

ای بوستان شکفته شو اکنون که خلق را

Дили ҳамчуи ғунчаи боз ба сӯй ту ме кашад

دل همچو غنچه باز به سوی تو می‌کشد

Хониш
шморҳ 189 — ъндлӣб