Дӯши андаки шиквае аз ёр мебоист кард

دوش اندک شکوه‌ای از یار می‌بایست کرد

Ва зи паии он гиря эй бисёр мебоист кард

و ز پی آن گریه‌ای بسیار می‌بایست کرد

Ҳоли худгар арз мекардам ба ин сӯзу гудоз

حال خود گر عرض می‌کردم به این سوز و گداز

Чораи кори маниш ночор мебоист кард

چارهٔ کار منش ناچار می‌بایست کرد

Баъди умрии комдии як лаҳза мебоист буд

بعد عمری کامدی یک لحظه می‌بایست‌بود

Пурсиши ҳоли ман бемор мебоист кард

پرسش حال من بیمار می‌بایست کرد

Имтиҳон нокарда хондӣ ғайрро дар базми хос

امتحان ناکرده خواندی غیر را در بزم خاص

Чанд рӯзӣ чун маниш озор мебоист кард

چند روزی چون منش آزار می‌بایست کرد

Рафтан аз маҷлиси бад-ӣни сӯрат чаҳ маънӣ дошт дӯш

رفتن از مجلس بدین صورت چه معنی داشت دوش

Ранҷишӣ гар доштӣ изҳор мебоист кард

رنجشی گر داشتی اظهار می‌بایست کرد

То шавад зоҳир ки ном мо нарафт аз ёди дӯст

تا شود ظاهر که نام ما نرفت از یاد دوست

Ёди мо дар номае як бор мебоист кард

یاد ما در نامه‌ای یک بار می‌بایست کرد

Кори худ бад кардам аз арзи муҳаббати пеши ёр

کار خود بد کردم از عرض محبت پیش یار

Худ ғалат кардам чаро ин кор мебоист кард

خود غلط کردم چرا این کار می‌بایست کرد

Шаб ки май бурданди маст аз базми он бдхўи маро

شب که می‌بردند مست از بزم آن بدخو مرا

Ҳар чаҳ дил май хост бо ағёр мебоист кард

هر چه دل می‌خواست با اغیار می‌بایست کرد

Инки ваҳширо задӣ бар дор кам Лутфӣ набӯд

اینکه وحشی را زدی بر دار کم لطفی نبود

Аввалаш бисёр миннат дор мебоист кард

اولش بسیار منت دار می‌بایست کرد