Хонаи пар буд аз матоъи сабри ин девона ро

خانه پر بود از متاع صبر این دیوانه را

Сӯхти ишқи хонаи сӯзи аввали матоъи хона ро

سوخت عشق خانه سوز اول متاع خانه را

Хоҳи оташи гӯйу хоҳии қурб , маънӣ воҳид аст

خواه آتش گوی و خواهی قرب، معنی واحد است

Қурб шамъаст онкӣ хокистар кунад парвона ро

قرب شمع است آنکه خاکستر کند پروانه را

Ҳар чаҳ гӯйӣ охирӣ дорад ба ғайр аз ҳарфи ишқ

هر چه گویی آخری دارد به غیر از حرف عشق

Коинҳмаҳ гуфтанд ва охир нест ин афсона ро

کاینهمه گفتند و آخر نیست این افسانه را

Гирд нанишинад ба тарафи домани озодагон

گرد ننشیند به طرف دامن آزادگان

Гар барандозади фалаки бунёди ин вайрона ро

گر براندازد فلک بنیاد این ویرانه را

Май зи ратли ишқ хӯрдани кор ҳар безарф нест

می ز رطل عشق خوردن کار هر بی ظرف نیست

Ваҳше бояд ки бар лаб гирад ин паймона ро

وحشیی باید که بر لب گیرد این پیمانه را

Хониш
ғзл 19 — ъндлӣб