Май кашам зон тунди хугар сад тағофул ме кунад

می‌کشم زان تند خو گر صد تغافل می‌کند

Дайгарӣ бошад куҷои чандин таҳаммул ме кунад

دیگری باشد کجا چندین تحمل می‌کند

намекунад фарёди булбул аз камоли шавқи бод

می‌کند فریاد بلبل از کمال شوق باد

Ғунча гуё хандае дар кор булбул ме кунад

غنچه گویا خنده‌ای در کار بلبل می‌کند

Бар рух чун зари сиришки ҳамчу симам дид ва гуфт

بر رخ چون زر سرشک همچو سیمم دید و گفت

Ин гадоро байн ки изҳор таҷаммул ме кунад

این گدا را بین که اظهار تجمل می‌کند

Зулф ӯ дили бараду кокул дар пай ҷонаст вой

زلف او دل برد و کاکل در پی جانست وای

Кончаҳ бо ҷонам накард он зулф , кокул ме кунад

کانچه با جانم نکرد آن زلف، کاکل می‌کند

намекунад бе навгулии хунобаи дил дар канор

می‌کند بی نوگلی خونابهٔ دل در کنار

Дар чамани ваҳшии чунин домани пар аз гул ме кунад

در چمن وحشی چنین دامن پر از گل می‌کند

Хониш
шморҳ 192 — ъндлӣб