Магари ман булбулам каз гуфтугӯии гули забони бандад

مگر من بلبلم کز گفتگوی گل زبان بندد

Чу гулбуни рахти рангу буии хеш аз бӯстони бандад

چو گلبن رخت رنگ و بوی خویش از بوستان بندد

Гулаш дар ҳам шкФти он бе муруввати байн ки ме хоҳад

گلش در هم شکفت آن بی مروت بین که می‌خواهد

Чунин фаслӣ дар бустон ба рӯй дӯстони бандад

چنین فصلی در بستان به روی دوستان بندد

Забонам месарояд қиссаи андӯҳ ва май тарсам

زبانم می‌سراید قصهٔ اندوه و می‌ترسم

Ки бар ҳар ҳарфи ман бдгўи ҳазорон достони бандад

که بر هر حرف من بدگو هزاران داستان بندد

Хадангӣ хӯрдаам кории зи шасти нози пуркорӣ

خدنگی خورده‌ام کاری ز شست ناز پرکاری

Ки аз абрӯи кушояди тиру тӯҳмат бар камони бандад

که از ابرو گشاید تیر و تهمت بر کمان بندد

Раҳе дар пешам афтодасту бими раҳзанӣ дар пай

رهی در پیشم افتادست و بیم رهزنی در پی

Ки чун бар корвонии тохти аввали дасти ҷони бандад

که چون بر کاروانی تاخت اول دست جان بندد

Қабо май пӯшад ва хӯн мекунад афшодани дасташ

قبا می‌پوشد و خون می‌کند افشاندن دستش

Мъозоллаҳ аз он соъат ки ханҷар бар миёни бандад

معاذالله از آن ساعت که خنجر بر میان بندد

Алоҷи захмҳои зоҳирӣ ояд зи ваҳшии ҳам

علاج زخمهای ظاهری آید ز وحشی هم

Табибӣ ончунон хоҳам ки ӯ захмии ниҳони бандад

طبیبی آنچنان خواهم که او زخمی نهان بندد

Хониш
шморҳ 201 — ъндлӣб