Ҷунунии доштами зини пеши бозами он ҷунун омад

جنونی داشتم زین پیش بازم آن جنون آمد

Маро то чун буруни орад ки пари ғавғо дарун омад

مرا تا چون برون آرد که پر غوغا درون آمد

Ки дорад ботили алсҳрӣ ки бар бозуии ҷони бандам

که دارد باطل السحری که بر بازوی جان بندم

Ки ҷодӯии қадӣмӣ бар сари саҳар ва фусун омад

که جادوی قدیمی بر سر سحر و فسون آمد

Надонам чун шавад анҷоми маҷлиси кони ҳарифи афкан

ندانم چون شود انجام مجلس کان حریف افکن

Меӣ афканд дар соғар казон май буи хӯн омад

میی افکند در ساغر کزان می بوی خون آمد

Сипар андохтем инаст агар чини хами абрӯ

سپر انداختیم اینست اگر چین خم ابرو

Ки зӯри ин камон аз бозуии тоқат фузун омад

که زور این کمان از بازوی طاقت فزون آمد

Марои хуоне ва ман даврӣ кунам бо як ҷаҳони рағбат

مرا خوانی و من دوری کنم با یک جهان رغبت

Чунин бошад балии он кас ки бахташ вожгӯн омад

چنین باشد بلی‌آن کس که بختش واژگون آمد

Магӯ ваҳшӣ чигуна омадат ин меҳр дар сина

مگو وحشی چگونه آمدت این مهر در سینه

Ҳаме донам ки хуб омад намедонам ки чун омад

همی‌دانم که خوب آمد نمی‌دانم که چون آمد

Хониш
шморҳ 209 — ъндлӣб