Сади ҳайф аз муҳаббат беш аз қиёси мо

صد حیف از محبت بیش از قیاس ما

Бо биўФои ҳақи вафои ношиноси мо

با بیوفای حق وفا ناشناس ما

Будӣ ба роҳи сайли басӣ ба ки роҳ ӯ

بودی به راه سیل بسی به که راه او

Тарҳи баннои ишқи муҳаббати асоси мо

طرح بنای عشق محبت اساس ما

Айбаш кунанд ногуҳ ва бошад ба ҷои хеш

عیبش کنند ناگه و باشد به جای خویش

Гӯи даври дори атласи хеш аз пилос мо

گو دور دار اطلس خویش از پلاس ما

Моро ба дасти рашки мада худ бикаш ба ҷавр

ما را به دست رشک مده خود بکش به جور

Инаст аз муруввати ту илтимоси мо

اینست از مروت تو التماس ما

Куфрони неъматаши сабаби қатъ васл шуд

کفران نعمتش سبب قطع وصل شد

Зинаш бтар сазост дили носипоси мо

زینش بتر سزاست دل ناسپاس ما

Тарсам ки ноидш ба назари банди пора низ

ترسم که نایدش به نظر بند پاره نیز

Дорад агар нигоҳи ту зингўнаҳи поси мо

دارد اگر نگاه تو زینگونه پاس ما

Ваҳшии азин азои бдроиим , то ба кӣ

وحشی ازین عزا بدرآییم ، تا به کی

Бошад куҳани пилос мусӣбати либоси мо

باشد کهن پلاس مصیبت لباس ما

Хониш
ғзл 22 — ъндлӣб