Ваа ки доман мекашад он сарви ноз аз ман ҳануз

وه که دامن می‌کشد آن سرو ناز از من هنوز

Рехти хӯнамро ва дорад эҳтироз аз ман ҳануз

ریخت خونم را و دارد احتراز از من هنوز

Ноз бар ман кун ки нозат май кашам то зинда ам

ناز بر من کن که نازت می‌کشم تا زنده‌ام

Ним ҷонӣ ҳаст ва меояд ниёз аз ман ҳануз

نیم‌جانی هست و می‌آید نیاز از من هنوز

Ончунон ҷонбозе кардам ба роҳ ӯ ки халқ

آنچنان جانبازیی کردم به راه او که خلق

Сол ҳо бигузашт ва мегӯйанд боз аз ман ҳануз

سال‌ها بگذشت و می‌گویند باز از من هنوز

Сӯхтами сади бори пеш ӯ саропои ҳамчуи шамъ

سوختم سد بار پیش او سراپا همچو شمع

Пурсад акнӯн боиси сӯзу гудоз аз ман ҳануз

پرسد اکنون باعث سوز و گداز از من هنوز

Ҳамчуи ваҳшии гуҳ ба теғам май навозади гуҳ ба тир

همچو وحشی گه به تیغم می‌نوازد گه به تیر

Марҳамат нагирифта бози он длнўоз аз ман ҳануз

مرحمت نگرفته باز آن دلنواز از من هنوز

Хониш
шморҳ 232 — ъндлӣб