Гарчи даврӣ мекунам бесабру оромам ҳануз

گرچه دوری می‌کنم بی‌صبر و آرامم هنوز

Май намоям инчунин ваҳшӣ вале ромам ҳануз

می‌نمایم اینچنین وحشی ولی رامم هنوز

Бовараш меояд аз ман даъвии ворастагӣ

باورش می‌آید از من دعوی وارستگی

Худ намедонад ки чун оварда дар домам ҳануз

خود نمی‌داند که چون آورده در دامم هنوز

Аввали ишқу марои сади нақши ҳайрат дар замир

اول عشق و مرا سد نقش حیرت در ضمیر

Ин худ оғозаст то худ чист анҷомам ҳануз

این خود آغاز است تا خود چیست انجامم هنوز

Ман ба сади лутф аз ту нохурсанду маҳрӯми ин замон

من به سد لطف از تو ناخرسند و محروم این زمان

Аз лабат оварда сади пайғоми дашномам ҳануз

از لبت آورده سد پیغام دشنامم هنوز

Субҳу шом аз паии давонами рӯз то шаби мунтазир

صبح و شام از پی دوانم روز تا شب منتظر

Ҳамраҳе бо ӯ муяссар нест як гомам ҳануз

همرهی با او میسر نیست یک گامم هنوز

Ман саропои гӯши коинк май кушояди лаб ба узр

من سراپا گوش کاینک می‌گشاید لب به عذر

ӯ худ акнӯн ранҷа медорад ба пайғомам ҳануз

او خود اکنون رنجه می‌دارد به پیغامم هنوز

Ваҳшии ин паймонаи нстонӣ ки заҳраст ин на май

وحشی این پیمانه نستانی که زهر است این نه می

Боварат гар нест дардӣ ҳаст дар ҷомам ҳануз

باورت گر نیست دردی هست در جامم هنوز

Хониш
шморҳ 233 — ъндлӣб