Тан агар набӯд зи наздикон чу шуд гӯ давр бош

تن اگر نبود ز نزدیکان چو شد گو دور باش

Дида дар васласт по аз базми гӯ маҳҷӯр бош

دیده در وصل است پا از بزم گو مهجور باش

Дар нигоҳии кон ба ҳар моҳӣ кунӣ онҳами зи давр

در نگاهی کان به هر ماهی کنی آنهم ز دور

Саҳл бошад гӯи анояти гӯна манзур бош

سهل باشد گو عنایت گونه منظور باش

Як нигоҳи лутф аз чашми ту моро ме расад

یک نگاه لطف از چشم تو ما را می‌رسد

Гӯ касе кин низ натавонад ки бинад кӯр бош

گو کسی کاین نیز نتواند که بیند کور باش

Базми бдмстон ишқаст ин ба ҳикмати бодаи нӯш

بزم بدمستان عشق است این به حکمت باده نوش

Соқӣ маҷлис шавад ҳам маст ва ҳам махмур бош

ساقی مجلس شود هم مست و هم مخمور باش

Лутф бо ағёру кин бо мо тафовут аз куҷост

لطف با اغیار و کین با ما تفاوت از کجاست

Бо ҳама ҳар навъ мебошӣ ба як дастур бош

با همه هر نوع می‌باشی به یک دستور باش

Сайл бе Лутфии ҳамин сар дар баннои мо мада

سیل بی لطفی همین سر در بنای ما مده

Хонаи мо ё ҳамаи вайрона ё маъмур бош

خانهٔ ما یا همه ویرانه یا معمور باش

Кори моу кори ваҳшии пеши теғат чун якеаст

کار ما و کار وحشی پیش تیغت چون یکیست

Гӯи дилат бераҳму бозуии ситами пар зӯр бош

گو دلت بی رحم و بازوی ستم پر زور باش