Мо дар мақом сабр фишурдем гоми хеш

ما در مقام صبر فشردیم گام خویش

Як гоми он тараф нанаҳем аз мақоми хеш

یک گام آن‌طرف ننهیم از مقام خویش

Ин мурғи танги ҳавсиларо донае бас аст

این مرغ تنگ حوصله را دانه‌ای بس است

Сайёди мо ба дона чаҳ орост доми хеш

صیاد ما به دانه چه آراست دام خویش

Фориғ нишин ки ҳасан ба ҳар ҷо ки ҷилва кард

فارغ نشین که حسن به هر جا که جلوه کرد

Махсӯс ҳечкас накунад лутфи оми хеш

مخصوص هیچکس نکند لطف عام خویش

Дил шуд кабӯтари лаб бомай ки сади раҳаш

دل شد کبوتر لب بامی که سد رهش

Созанди давр ва боз нишинад ба боми хеш

سازند دور و باز نشیند به بام خویش

Ваҳшии рамидаи ист ки ромиш касе насохт

وحشی رمیده‌ایست که رامش کسی نساخت

Оҳӯии даштронатавон сохт роми хеш

آهوی دشت را نتوان ساخت رام خویش