Ту ва ҳар рӯзу базми ъушрати хеш

تو و هر روز و بزم عشرت خویش

Ман ва шабҳоу кунҷи меҳнати хеш

من و شبها و کنج محنت خویش

Манам бо меҳнат рӯй замини хуш

منم با محنت روی زمین خوش

Нигаҳи дори осмони гӯи роҳати хеш

نگه دار آسمان گو راحت خویش

зи ҳиҷрони мардум ва бар сар надидам

ز هجران مردم و بر سر ندیدم

Касеро ғайри санги турбати хеш

کسی را غیر سنگ تربت خویش

Макаши заҳмат барои рондан мо

مکش زحمت برای راندن ما

Ки мо хоҳеми бурдани заҳмати хеш

که ما خواهیم بردن زحمت خویش

Ба зери теғ ӯ нолид ваҳшӣ

به زیر تیغ او نالید وحشی

Фитодаш сурбаи пеш аз хиҷлати хеш

فتادش سربه پیش از خجلت خویش

Хониш
шморҳ 246 — ъндлӣб