Мада аз хандаи фиреб ва мазан аз ғамзаи хаданг

مده از خنده فریب و مزن از غمزه خدنگ

Рӯ ки моро ба ту ман баъд на сулҳаст ва на ҷанг

رو که ما را به تو من بعد نه صلح است و نه جنگ

Ғамзаи гӯи новаки худ биҳдаҳи зани пас мФкн

غمزه گو ناوک خود بیهده زن پس مفکن

Ки дилу ҷон дигар сохтам аз оҳану санг

که دل و جان دگر ساختم از آهن و سنگ

Узрами ин бас агар аз кӯй ту рафтам ки намонад

عذرم این بس اگر از کوی تو رفتم که نماند

Номи некӣ ки тавонам бадалаши сохт ба нанг

نام نیکی که توانم بدلش ساخت به ننگ

Булбули он ба ки фиреби гул раъно нахурд

بلبل آن به که فریب گل رعنا نخورد

Ки ду рӯзӣаст вафодории ёрони ду ранг

که دو روزیست وفاداری یاران دو رنگ

Оҳи ҳасрат на ба ойӣнаи ваҳшӣ он кард

آه حسرت نه به آیینه وحشی آن کرد

Ки тавон бурданаш аз сайқали абрӯии ту занг

که توان بردنش از صیقل ابروی تو زنگ

Хониш
шморҳ 261 — ъндлӣб