Кӣ табассуми давр аз он ширин такаллум ме кунам

کی تبسم دور از آن شیرین تکلم می‌کنم

Заҳр хандаст ин ки пиндорӣ табассум ме кунам

زهر خند است این که پنداری تبسم می‌کنم

Дар миёни ашки шодӣ гум шудам рӯзи висол

در میان اشک شادی گم شدم روز وصال

Инчунин рӯзӣ ки дидам хешро гум ме кунам

اینچنین روزی که دیدم خویش را گم می‌کنم

Бо ман овораи мардум то ба куштани ҳмрҳнд

با من آواره مردم تا به کشتن همرهند

Ман намедонам чаҳ бероҳӣ ба мардум ме кунам

من نمی‌دانم چه بی‌راهی به مردم می‌کنم

Чеҳраи пурхокистар аз гулхан бурун хоҳам давид

چهره پرخاکستر از گلخن برون خواهم دوید

Ҳар чаҳ хоҳад кӯҳкан то ман тазаллум ме кунам

هر چه خواهد کوهکن تا من تظلم می‌کنم

Такя бар миҳроб дорад обиду зоҳид ба зуҳд

تکیه بر محراب دارد عابد و زاهد به زهد

Ваҳшии дардии кашами ман такя бар хам ме кунам

وحشی دردی کشم من تکیه بر خم می‌کنم