Саҳар куҷост ки фарроши ҷилваи гоҳи туам

سحر کجاست که فراش جلوه‌گاه توام

Нишаста бар сари раҳи дидаи бони роҳи туам

نشسته بر سر ره دیده‌بان راه توام

Ҳануз хуфта чу бахт мананд халқ ки ман

هنوز خفته چو بخت منند خلق که من

Буруни давидаи зи шавқи рух чу моҳи туам

برون دویده ز شوق رخ چو ماه توام

Ман он гадои ҳарисам ки субҳ нест ҳануз

من آن گدای حریصم که صبح نیست هنوز

Ки истода ба дарюзаи нигоҳи туам

که ایستاده به دریوزه نگاه توام

Марои ту аввали шаби рондае ба хории вмн

مرا تو اول شب رانده‌ای به خواری ومن

Саҳари худ омадаам бозу узри хоҳи туам

سحر خود آمده‌ام باز و عذر خواه توام

Ту бегуноҳ кашӣ кун ки истода ба узр

تو بی‌گناه کشی کن که ایستاده به عذر

Ба рӯзи арзи ҷазои ҳоили гуноҳи туам

به روز عرض جزا حایل گناه توام

Агар ба куштани ваҳшии гувоҳ май талабӣ

اگر به کشتن وحشی گواه می‌طلبی

Марои талаб ба гувоҳӣ ки ман гувоҳи туам

مرا طلب به گواهی که من گواه توام