Мо чун зи дарӣ пой кашидем кашидем

ما چون ز دری پای کشیدیم، کشیدیم

Умеди з ҳар кас ки буридем , буридем

امید ز هر کس که بریدیم، بریدیم

Дил нест кабӯтар ки чу бархест нишинад

دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند

Аз гӯша намеки паридем , паридем

از گوشهٔ بامی که پریدیم، پریدیم

Ром додани сайди худ аз оғози ғалат буд

رم دادن صیدِ خود از آغاز غلط بود

Ҳоло ки рмондӣ ва рамедем , рамедем

حالا که رماندی و رمیدیم، رمیدیم

Кӯии ту ки боғи Ирами равза хулд аст

کوی تو که باغ ارم روضهٔ خلد است

Ингор ки дидем надидем , надидем

انگار که دیدیم ندیدیم، ندیدیم

Сади боғ баҳорасту салои гулу гулшан

صد باغ بهار است و صلای گل و گلشن

Гар миваи як боғ начедем , начедем

گر میوهٔ یک باغ نچیدیم، نچیدیم

Сар то ба қадами теғи дъоиим ва ту ғофил

سر تا به قدم تیغ دعاییم و تو غافل

Ҳони воқиф дам бош раседем , раседем

هان واقف دم باش رسیدیم، رسیدیم

Ваҳшии сабаби даврӣ ва ин қисми сухан ҳо

وحشی سبب دوری و این قسم سخن‌ها

Он нест ки мо ҳам нашунидем , шунидем

آن نیست که ما هم نشنیدیم، شنیدیم