Ишқи мо партав надорад мо чароғ мурда ем

عشق ما پرتو ندارد ما چراغ مرده‌ایم

Гарм кун ҳангомаи дигар ки мо афсурда ем

گرم کن هنگامهٔ دیگر که ما افسرده‌ایم

Гар ҳамаи марҳами шӯии моро набошӣ сӯдманд

گر همه مرهم شوی ما را نباشی سودمند

Каз ту пар озурдагӣ дорему бас озурда ем

کز تو پر آزردگی داریم و بس آزرده‌ایم

Лухт лухтаст ин ҷигар чун худ набошад лухти лухт ?

لخت لخت است این جگر چون خود نباشد لخت لخت؟

Ки магари дандони ҳасрат бар ҷигар афшурда ем

که مگر دندان حسرت بر جگر افشرده‌ایم

Дар намегирад ба ӯ найрангсозиҳои мо

در نمی‌گیرد به او نیرنگ سازی‌های ما

Гарчи зи афсуни об аз оташ бурун оварда ем

گرچه ز افسون آب از آتش برون آورده‌ایم

Ваҳшии он чашмат агар хонд ба худ нодида кун

وحشی آن چشمت اگر خواند به خود نادیده کن

Кон фиребаст инки мо сади бори дигар хӯрда ем

کان فریب است اینکه ما صد بار دیگر خورده‌ایم

Хониш
шморҳ 270 — ъндлӣб