Мо гул ба посбон гулистон гузоштем

ما گل به پاسبان گلستان گذاشتیم

Бустон ба прўрндаҳ бустон гузоштем

بستان به پرورندهٔ بستان گذاشتیم

намеояд аз гушӯдан он буии миннатӣ

می‌آید از گشودن آن بوی منتی

Дар бастаи боғи хулд ба ризвон гузоштем

در بسته باغ خلد به رضوان گذاشتیم

Дар кори мо музоиқа Эй дошт нохудо

در کار ما مضایقه‌ای داشت ناخدا

Киштӣ ба мавҷу рахт ба тӯфон гузоштем

کشتی به موج و رخت به توفان گذاشتیم

Дар худ наёфтем мудоро ба аҳриман

در خود نیافتیم مدارا به اهرمن

Бӯсидани бисот сулаймон гузоштем

بوسیدن بساط سلیمان گذاشتیم

Кардем пои зи дида ба азми раҳи ҳарам

کردیم پا ز دیده به عزم ره حرم

Раҳи баста буд хор муғелон гузоштем

ره بسته بود خار مغیلان گذاشتیم

Зулмат ба пеши чашмаи ҳайвон ттқ кашид

ظلمت به پیش چشمهٔ حیوان تتق کشید

Рафтему завқи чашма ҳайвон гузоштем

رفتیم و ذوق چشمه حیوان گذاشتیم

Ваҳшӣ надошт пои гурез аз каманди ишқ

وحشی نداشت پای گریز از کمند عشق

ӯро ба банди хона ҳурмон гузоштем

او را به بند خانهٔ حرمان گذاشتیم