зи кӯии он парӣ девона рафтам

ز کوی آن پری دیوانه رفتم

Накӯ кардам хирадмандона рафтам

نکو کردم خردمندانه رفتم

Биё бишинав зи ман афсонаи ишқ

بیا بشنو ز من افسانه عشق

Ки дигар бар сар афсона рафтам

که دیگر بر سر افسانه رفتم

зи ман бовар кунад зоҳиди зиҳии ақл

ز من باور کند زاهد زهی عقل

Ки кардам ту ба ваз майхона рафтам

که کردم توبه وز میخانه رفتم

Сафар кардам зи кӯии ошноӣ

سفر کردم ز کوی آشنایی

зи сабру дайну дил бегона рафтам

ز صبر و دین و دل بیگانه رفتم

Чаҳ май буд инки соқӣ дод ваҳшӣ

چه می بود اینکه ساقی داد وحشی

Ки ман аз худ ба як паймона рафтам

که من از خود به یک پیمانه رفتم

Хониш
шморҳ 288 — ъндлӣб