Аз тундии хуии ту гуҳӣ ёд накардам

از تندی خوی تو گهی یاد نکردم

Каз дарди ннолидм ва фарёд накардам

کز درد ننالیدم و فریاد نکردم

Пеш ки расидам , ки зи андӯҳи ҷдоӣӣ

پیش که رسیدم، که ز اندوه جدائی

Нагиристаму ҳарфи ту бунёд накардам

نگریستم و حرف تو بنیاد نکردم

Бо ӣнҳамаи бедод ки дидам зи ту ҳаргиз

با اینهمه بیداد که دیدم ز تو هرگز

Додӣ наздам нолаи з бедод накардам

دادی نزدم ناله ز بیداد نکردم

Гуфтӣ чаҳ касаст ин , чаҳ касам , он ки зи ҷаврат

گفتی چه کس است این ، چه کسم، آن که ز جورت

Ҷон додаму оҳ аз дил ношод накардам

جان دادم و آه از دل ناشاد نکردم

Ваҳшии манам он сайд ки аз пои нншстм

وحشی منم آن صید که از پا ننشستم

То ҷони ҳадафи новак сайёд накардам

تا جان هدف ناوک صیاد نکردم

Хониш
шморҳ 293 — ъндлӣб