Дар он маҷлис ки ӯро ҳамдам ағёр ме дидам

در آن مجلس که او را همدم اغیار می‌دیدم

Агар худро наме киштами басӣ озор ме дидам

اگر خود را نمی‌کشتم بسی آزار می‌دیدم

Чаҳ будигар ман бемори чандон зинда ме будам

چه بودی گر من بیمار چندان زنده می‌بودم

Ки ӯро бар сари болини худ якбор ме дидам

که او را بر سر بالین خود یکبار می‌دیدم

Ба ман Лутфии надорӣ варна мекардӣ сади озорам

به من لطفی نداری ورنه می‌کردی سد آزارم

Ки мемондам басӣ то ман туро бисёр ме дидам

که می‌ماندم بسی تا من ترا بسیار می‌دیدم

Ба маҷлиси кош аз ман ғайр мешуд он қадри ғофил

به مجلس کاش از من غیر می‌شد آنقدر غافل

Ки як раҳ бар муроди хеш рӯй ёр ме дидам

که یک ره بر مراد خویش روی یار می‌دیدم

Аҷабгар зинда монад шамъи сон то субҳдами ваҳшӣ

عجب گر زنده ماند شمع‌شان تا صبحدم وحشی

Ки имшаби зи оташи дили кор ӯ душвор ме дидам

که امشب ز آتش دل کار او دشوار می‌دیدم