Дилӣу тоқати сади оҳ оташин дорам

دلی و طاقت سد آه آتشین دارم

Ҳамин манам ки дилу тоқат чунин дорам

همین منم که دل و طاقت چنین دارم

Нъўзболаҳ агар бигузарӣ ба ҷониби ғайр

نعوذباله اگر بگذری به جانب غیر

Ту май хиромӣ ва ман рашк бар замин дорам

تو می‌خرامی و من رشک بر زمین دارم

Ба рондан аз ту шикоят кунам худои мкнод

به راندن از تو شکایت کنم خدا مکناد

Шикоят ар кунам озор беш азин дорам

شکایت ار کنم آزار بیش ازین دارم

Муҳӣти ҷониби ман байну узр рафта бихоҳ

محیط جانب من بین و عذر رفته بخواه

Ки сахти Рахши гурезӣ ба зер зин дорам

که سخت رخش گریزی به زیر زین دارم

Макун тағофул ва магузорам аз каманди бурун

مکن تغافل و مگذارم از کمند برون

Ки сайди беша бисёр дар камӣн дорам

که صید بیشهٔ بسیار در کمین دارم

Биёи биё ки ту аз офияти гурезоне

بیا بیا که تو از عافیت گریزانی

Ки ман гумони яке ишқ офарин дорам

که من گمان یکی عشق آفرین دارم

Кадоми сабр ва чаҳ тоқат чаҳ дайну дили ваҳшӣ

کدام صبر و چه طاقت چه دین و دل وحشی

Азу на сабр ва на тоқат на дил на дайн дорам

ازو نه صبر و نه طاقت نه دل نه دین دارم

Хониш
шморҳ 299 — ъндлӣб