Ронадӣ зи назар , чашми балои дидаи мо ро

راندی ز نظر، چشم بلا دیدهٔ ما را

Ин чашми куҷо буд зи ту , дидаи мо ро

این چشم کجا بود ز تو، دیدهٔ ما را

Сангӣ нафитад ин тараф аз гӯшаи он бом

سنگی نفتد این طرف از گوشهٔ آن بام

Ин бахт набошад сари шӯридаи мо ро

این بخت نباشد سر شوریدهٔ ما را

Мардем ба он чашмаи ҳайвон ки расонад

مردیم به آن چشمهٔ حیوان که رساند

Шарҳи аташи синаи тФсидаҳи мо ро

شرح عطش سینهٔ تفسیدهٔ ما را

Фарёди зи бади бозии даврӣ ки барафшонад

فریاد ز بد بازی دوری که برافشاند

Ин арсаи шатранҷи фурӯи чидаи мо ро

این عرصهٔ شطرنج فرو چیدهٔ ما را

Ҳиҷрон касе , кард ба як силии ғами кӯр

هجران کسی، کرد به یک سیلی غم کور

Чашми дил аз теғ натрсида мо ро

چشم دل از تیغ نترسیدهٔ ما را

Мо шуълаи шавқи ту ба сад ҳила нишондем

ما شعلهٔ شوق تو به صد حیله نشاندیم

Доман мазан ин оташи пӯшидаи мо ро

دامن مزن این آتش پوشیدهٔ ما را

Ногоҳ ба боғ ту хазоне бифиристанд

ناگاه به باغ تو خزانی بفرستند

Хурсанд кун аз худ дили ранҷидаи мо ро

خرسند کن از خود دل رنجیدهٔ ما را

Бо ашки фурӯи рехти ситамҳои ту ваҳшӣ

با اشک فرو ریخت ستمهای تو وحشی

Пошед намак , ҷон харошида мо ро

پاشید نمک، جان خراشیدهٔ ما را