Чанд ба дил фурӯ хӯрам ин туфи синаи тоб ро

چند به دل فرو خورم این تف سینه تاب را

Дар таҳи дӯзахи афканами ҷони пари изтироб ро

در ته دوزخ افکنم جان پر اضطراب را

Тофтаи ишқи дӯзахии зи аҳли насиҳати андрў

تافته عشق دوزخی ز اهل نصیحت اندرو

Бар ман ва дил гумошта сади малики азоб ро

بر من و دل گماشته سد ملک عذاب را

Шавқ , ба тозӣонагар дасти бад-ӣн нмт занад

شوق ، به تازیانه گر دست بدین نمط زند

Зуди сабк Аннан кунад сабри гарони рикоб ро

زود سبک عنان کند صبر گران رکاب را

Онкии хаданг нимкш мехӯрам аз тағофулаш

آنکه خدنگ نیمکش می‌خورم از تغافلش

Коши тамом каш кунад нимкши итоб ро

کاش تمام کش کند نیمکش عتاب را

Хайл хаёл кист ин каз дар чшмхонаҳ ҳо

خیل خیال کیست این کز در چشمخانه‌ها

намекашад инчунин буруни хилватёни хоб ро

می‌کشد اینچنین برون خلوتیان خواب را

Май ҷаҳди оҳам аз даруни поси ҷамоли дор , ҳон

می‌جهد آهم از درون پاس جمال دار، هان

Сарсари мо нигун кунад машъали офтоб ро

صرصر ما نگون کند مشعل آفتاب را

Ваҳшӣу ашки ҳасрату туфи ҳавои бодия

وحشی و اشک حسرت و تف هوای بادیه

Оби зи чашмтар буд раҳи сипари сароб ро

آب ز چشم تر بود ره سپر سراب را