Кӣ буд каз ту ҷон Фкорӣ надоштам

کی بود کز تو جان فکاری نداشتم

Дарди дилӣу нола зорӣ надоштам

درد دلی و نالهٔ زاری نداشتم

То буд нақди ҷон , ба каф ман наомадӣ

تا بود نقد جان ، به کف من نیامدی

Онрўз омадӣ ки нисорӣ надоштам

آنروز آمدی که نثاری نداشتم

Гуфтам зи кори баради марои ханда карданат

گفتم ز کار برد مرا خنده کردنت

Хандид ва гуфт ман ба ту корӣ надоштам

خندید و گفت من به تو کاری نداشتم

Шуд монеъи нишастанам аз хоки роҳи хеш

شد مانع نشستنم از خاک راه خویش

Хокам ба сар ки қадар ғуборӣ надоштам

خاکم به سر که قدر غباری نداشتم

Пайвастаи даст бар серум аз ишқ буд кор

پیوسته دست بر سرم از عشق بود کار

Ҳаргиз ба дасти даст нигорӣ надоштам

هرگز به دست دست نگاری نداشتم

Дар маҷлисии миёна ҷамъӣ набӯд ёр

در مجلسی میانه جمعی نبود یار

Конҷои паии назора канорӣ надоштам

کانجا پی نظاره کناری نداشتم

Ваҳшии маро ба ҳеҷ гулистон гузар набӯд

وحشی مرا به هیچ گلستان گذر نبود

Каз навгулии фиғон ҳазорӣ надоштам

کز نوگلی فغان هزاری نداشتم