Оварда иқболам дигар то саҷдаи ин дар кунам

آورده اقبالم دگر تا سجدهٔ این در کنم

Шукрона ҳар саҷдае сад саҷда дигар кунам

شکرانهٔ هر سجده‌ای صد سجدهٔ دیگر کنم

Кардам саропои хешро чашм аз паии таии раҳат

کردم سراپا خویش را چشم از پی طی رهت

Каз баҳри саҷда бар дарат худро тамомии сркнм

کز بهر سجده بر درت خود را تمامی سرکنم

Гӯгирди аҳмар кӣ кунад кори ғубори роҳи ту

گوگرد احمر کی کند کار غبار راه تو

Ин кӣмёгар бошудам хоки сияҳро зар кунам

این کیمیاگر باشدم خاک سیه را زر کنم

Ту хуш ба давлат хоб кунгар посбонӣ боядат

تو خوش به دولت خواب کن گر پاسبانی بایدت

Ман аз дуои ним шаби гардуни пар аз лашкар кунам

من از دعای نیم شب گردون پر از لشکر کنم

Хасмат ки ҳаст андар қафас бигзор бо оҳи маниш

خصمت که هست اندر قفس بگذار با آه منش

Кӯро агрёқўт шуд зини шуъла хокистар кунам

کو را اگریاقوت شد زین شعله خاکستر کنم

Гар тўтёиии афканӣ дар дидаам аз роҳи худ

گر توتیایی افکنی در دیده ام از راه خود

Аз рашки чашми худ намак дар дидаи ахтркнм

از رشک چشم خود نمک در دیدهٔ اخترکنم

Бар авҷи тахтат кандар ӯ симурғи шҳпр гум кунад

بر اوج تختت کاندر او سیمرغ شهپر گم کند

Ман пашша ва аз пашша кам кӣ арзи бол ва пуркунам

من پشه و از پشه کم کی عرض بال و پرکنم

Ваҳшӣ чаҳ пеши орад ки он эсори роҳатро сазад

وحشی چه پیش آرد که آن ایثار راهت را سزد

Аз махзани файзати магари домани пар аз гавҳар кунам

از مخزن فیضت مگر دامن پر از گوهر کنم

Хониш
шморҳ 314 — ъндлӣб