Мо аҷнабии зи қоида кор оламем

ما اجنبی ز قاعدهٔ کار عالمیم

Беҳудаи гирди кӯча ва бозор оламем

بیهوده گرد کوچه و بازار عالمیم

Девона тинатем зару санг мо якеаст

دیوانه طینتیم زر و سنگ ما یکیست

Инем агар азиз вагар хор оламем

اینیم اگر عزیز و گر خوار عالمیم

Бо марказ ва муҳӣт надорем ҳеҷ кор

با مرکز و محیط نداریم هیچ کار

Ҳаст ӣнқадар ки дар хам паргор оламем

هست اینقدر که در خم پرگار عالمیم

Мо мардумон хона бадушем ва хаш нишин

ما مردمان خانه بدوشیم و خش نشین

Не зон гуруҳи хона нигаҳдор оламем

نی زان گروه خانه نگهدار عالمیم

Ҳак карданӣ чу нуқта саҳвем бар варақ

حک کردنی چو نقطهٔ سهویم بر ورق

Мо холи айби сафҳа рухсор оламем

ما خال عیب صفحه رخسار عالمیم

Бо синаи бараҳна ба шерон наҳем рӯ

با سینه برهنه به شیران نهیم رو

Инсоф нест варна ҷигардор оламем

انصاف نیست ورنه جگردار عالمیم

Ваҳшии русуми роҳату озор бо ҳам аст

وحشی رسوم راحت و آزار با هم است

Зини одат бадаст ки озор оламем

زین عادت بد است که آزار عالمیم

Хониш
шморҳ 316 — ъндлӣб