Ба истиғноат меРом сарви истиғнои баланди ман

به استغنات میرم سرو استغنا بلند من

Ки хуш розӣаст аз ту ҷони истиғнои писанди ман

که خوش راضیست از تو جان استغنا پسند من

Сарати гирдам ба рақсовар диламро гарм сӯем байн

سرت گردم به رقص آور دلم را گرم سویم بین

Ки некаст аз барои чашми бади дӯди сапанди ман

که نیک است از برای چشم بد دود سپند من

Ман ин тори нигаҳро ҳалқа ҳалқа мекунам аммо

من این تار نگه را حلقه حلقه می‌کنم اما

Шикориро ки ман дидам зиёдаст аз каманди ман

شکاری را که من دیدم زیاد است از کمند من

Ҳаловати бахше гоҳе ба шукр ханда мефармо

حلاوت بخشیی گاهی به شکر خنده میفرما

Ба заҳри чашм худ магузор кор заҳр ханд ман

به زهر چشم خود مگذار کار زهر خند من

Шикорӣ нестам корояши фитрокро шоим

شکاری نیستم کارایش فتراک را شایم

Ба сайди ман чаҳ саъйаст инки дорад сайди банди ман

به صید من چه سعی است اینکه دارد صید بند من

Маро боист куштан то на ман расво шавам не ӯ

مرا بایست کشتن تا نه من رسوا شوم نی او

Насиҳат нашнав ман гӯш агар мекард панди ман

نصیحت نشنو من گوش اگر می‌کرد پند من

зи ваҳшӣ бар дар ӯ бадтарами блак аз саг кӯем

ز وحشی بر در او بدترم بلک از سگ کویم

Азин бадтар шавам инаст агар бахти нижанди ман

ازین بدتر شوم اینست اگر بخت نژند من