эй қомати ту ҷилваи даҳ шеваҳои ҳасан

ای قامت تو جلوه ده شیوه‌های حسن

Дар ҳар киришмаи ту ниҳони сади адои ҳасан

در هر کرشمهٔ تو نهان سد ادای حسن

Хоҳӣ бидор ва хоҳ бикаш , нописанд нест

خواهی بدار و خواه بکش ، ناپسند نیست

Мстҳснаст ҳар чаҳ буд иқтизои ҳасан

مستحسن است‌هر چه بود اقتضای حسن

Султони ҳасан ҳар чаҳ кунад ҳукм ҳукм ӯст

سلطان حسن هر چه کند حکم حکم اوست

Бигзор кори ҳасан ба тадбиру рои ҳасан

بگذار کار حسن به تدبیر و رای حسن

Ин ҳасани панҷ рӯз ба Юсуф вафо накард

این حسن پنج روز به یوسف وفا نکرد

Зинҳор эътимод макун бар вафои ҳасан

زنهار اعتماد مکن بر وفای حسن

Доне ки гули зи боғ чаро зуд ме равад

دانی که گل ز باغ چرا زود می‌رود

Яъне ки андакӣаст замони бақои ҳасан

یعنی که اندکیست زمان بقای حسن

Гӯйӣ бизан ки ҳоли ҷаҳон барқарор нест

گویی بزن که حال جهان برقرار نیست

Ҳоло ки дар рикоб муродаст пои ҳасан

حالا که در رکاب مراد است پای حسن

Ваҳшии ману гадои хубон ки ин гуруҳ

وحشی من و گدایی خوبان که این گروه

Султон оламанд зи фар эй ҳасан

سلطان عالمند ز فر همای حسن

Хониш
шморҳ 327 — ъндлӣб