Макун макун лаби моро ба шиква боз макун

مکن مکن لب مارا به شکوه باز مکن

Забони кӯтаҳи моро ба худ дароз макун

زبان کوته ما را به خود دراز مکن

Макун мабод ки одат кунад табиати ту

مکن مباد که عادت کند طبیعت تو

Бадаст ин ҳамаи одат ба хашм ва ноз макун

بد است این همه عادت به خشم و ناز مکن

Параст шаҳри зи ноз батон ниёз кам аст

پر است شهر ز ناز بتان نیاز کم است

Макун чунонкӣ шавам аз ту бениёз , макун

مکن چنانکه شوم از تو بی نیاز، مکن

Ман он ним ки бадӣ сар занад зи ёрии ман

من آن نیم که بدی سر زند ز یاری من

Дрои хуш аз дар ёрӣ ва эҳтироз макун

درآ خوش از در یاری و احتراز مکن

Ба ҳоли ваҳшии худ чашм раҳматӣ бигушоӣ

به حال وحشی خود چشم رحمتی بگشای

Дар умед ба рӯйиши чунин фароз макун

در امید به رویش چنین فراز مکن