Касе худ ҷони набард аз шеваи чашми фусуни созат

کسی خود جان نبرد از شیوهٔ چشم فسون‌سازت

Дигар қасд ки дорӣ эй ҷаҳонии куштаи нозат

دگر قصد که داری ای جهانی کشتهٔ نازت

намедонам ки боз эй абри раҳмат бар ки май борӣ

نمی‌دانم که باز ای ابر رحمت بر که می‌باری

Ки байнам дар камӣни гоҳи назари сад новак андозат

که بینم در کمین‌گاه نظر صد ناوک‌اندازت

эй давлатӣ то соя бар бом ки андозӣ

همای دولتی تا سایه بر بام که اندازی

Хушо бахти баландиро ки сӯй ӯст парвозат

خوشا بخت بلندی را که سوی اوست پروازت

Чаҳ гуфтам илоҳи илоҳи он чунон саркаш науфтодӣ

چه گفتم اله  اله آن‌چنان سرکش نیفتادی

Ки осоед касе дар сояи сарви сарафрозат

که آساید کسی در سایهٔ سرو سرافرازت

Ман он рӯз остон бӯседаму бори сафари бастам

من آن روز آستان بوسیدم و بار سفر بستم

Ки сар дар хона ҷон кард ишқи хонаи пардозат

که سر در خانهٔ جان کرد عشق خانه‌پردازت

зи ваҳшӣ фош шуд розӣ ки ҳасанат дошт пинҳонӣ

ز وحشی فاش شد رازی که حسنت داشت پنهانی

Бикаш ӯро ки ашку оҳ ӯ карданд ғаммозат

بکش او را که اشک و آه او کردند غَمّازت