Маро бо хор ғам бигзору гашти боғ ва гулшан кун

مرا با خار غم بگذار و گشت باغ و گلشن کن

Паии ороиши базми ҳарифони гул ба доман кун

پی آرایش بزم حریفان گل به دامن کن

Ту шамъи маҷлиси афрӯзӣ , ман саргаштаи парвона

تو شمع مجلس افروزی ، من سرگشته پروانه

Марои оташ ба ҷони зани дигаронро хона равшан кун

مرا آتش به جان زن دیگران را خانه روشن کن

Макун нодидаи вази ман тунд чун бегонагон магзар

مکن نادیده وز من تند چون بیگانگان مگذر

Маро шояд ки ҷое дида бошӣ чашм бар ман кун

مرا شاید که جایی دیده باشی چشم بر من کن

Чу кор ман нахоҳад шуд ба коми дӯстон аз ту

چو کار من نخواهد شد به کام دوستان از تو

Ҳалоками сози бории фориғам аз таън душман кун

هلاکم ساز باری فارغم از طعن دشمن کن

Бибин ваҳшӣ ки чун сӯят ба заҳр чашм ме бинад

ببین وحشی که چون سویت به زهر چشم می‌بیند

Туро зон пеш каз маҷлис баранд азм рафтан кун

ترا زان پیش کز مجلس براند عزم رفتن کن

Хониш
шморҳ 330 — ъндлӣб