Тағофулҳо зад аммо шуд нигоҳии узри хоҳи ман

تغافلها زد اما شد نگاهی عذر خواه من

Ки сади раҳи гашт бар гирди сари чашмаши нигоҳи ман

که سد ره گشت بر گرد سر چشمش نگاه من

Марои чашми ту афканд аз назар аммо наме пурсӣ

مرا چشم تو افکند از نظر اما نمی‌پرسی

Ки ҷосуси нигоҳ ӯ чаҳ мехоҳад зи роҳи ман

که جاسوس نگاه او چه می‌خواهد ز راه من

Барои ҳурмати хок дарат ин чашм ме дорам

برای حرمت خاک درت این چشم می‌دارم

Ки гирди олӯда ҳар пое нагардад саҷдаи гоҳи ман

که گرد آلوده هر پایی نگردد سجده گاه من

Ба кишти дигарон чун борӣ эй абр ҳаё хоҳам

به کشت دیگران چون باری ای ابر حیا خواهم

Ки гоҳе қатрае зойеъ шавад ҳам бар гиёҳи ман

که گاهی قطره‌ای ضایع شود هم بر گیاه من

Рқибои пари далерӣ бар сари он кӯй ва май тарсам

رقیبا پر دلیری بر سر آن کوی و می‌ترسم

Ки теғӣ дар ғилофаст ин тараф яъне ки оҳи ман

که تیغی در غلافست این طرف یعنی که آه من

Камони шавқи пар зӯраст ва тир андоз девона

کمان شوق پر زور است و تیر انداز دیوانه

Хадангӣ гар нишинад бар касе набӯд гуноҳи ман

خدنگی گر نشیند بر کسی نبود گناه من

Хатар бисёр дорад муддаии худ низ ме донад

خطر بسیار دارد مدعی خود نیز می‌داند

Агар ваҳшӣ наяндешад зи хашми подшоҳи ман

اگر وحشی نیندیشد ز خشم پادشاه من

Хониш
шморҳ 333 — ъндлӣб