Ту поки домани навгулии ман булбули нолони ту

تو پاک دامن نوگلی، من بلبل نالان تو

Пок аз ҳамаи олоишии ишқи ману домони ту

پاک از همه آلایشی عشق من و دامان تو

Зинсони мтоз эй сангдил тарсам билағзад тавсанат

زینسان متاز ای سنگدل ترسم بلغزد توسن‌ات

Каз хӯни ноҳақи куштагон гул шуд сари майдони ту

کز خون ناحق‌کشتگان، گِل شد سر میدان تو

Аз ҷо биҷунбад лашкарӣ каз фитна олам пуршавад

از جا بجنبد لشکری کز فتنه عالم پُر شود

Гар ғамзаро фармон диҳад ҷунбидани мижгони ту

گر غمزه را فرمان دهد، جنبیدن مژگان تو

Ту хуши биёи ҷавлони кунони гӯи ҷони мо бар боди рӯ

تو خوش بیا جولان‌کنان، گو جان ما بر باد رو

эй хоки ҷони олимӣ дар арсаи ҷавлони ту

ای خاک جان عالمی در عرصه‌ی جولان تو

Саҳласт қатл олимӣ биншин ту ва назора кун

سهل است قتل عالمی، بنشین تو و نظاره کن

Каз аҳд меояд буруни як дидани пинҳони ту

کز عهد می‌آید برون، یک دیدن پنهان تو

Брдл агар ханҷар хӯрд бар дида гар нашутур хулд

بر دل اگر خنجر خورد، بر دیده گر نشتر خلد

Огаҳ нигарадам бскаҳ шуд чашму дилами ҳайрони ту

آگه نگردم بس که شد، چشم و دلم حیران تو

Ваҳшӣ чаҳ парҳезӣ бирав худро бизан бар теғ ӯ

وحشی چه پرهیزی برو! خود را بزن بر تیغ او

Охири туро чун мекашад ин дард бе дармони ту

آخر تو را چون می‌کشد این درد بی درمان تو

Хониш
шморҳ 347 — ъндлӣб