Дило азм сафар дорам аз он дар гуфтам огаҳи шӯ

دلا عزم سفر دارم از آن در گفتم آگه شو

Агар бо ман рафиқӣ май рӯми омодаи раҳи шӯ

اگر با من رفیقی می‌روم آمادهٔ ره شو

Сабк бош эй сабоҳи рӯзи ъушрати баси гарони хезӣ

سبک باش ای صباح روز عشرت بس گران خیزی

Ту ҳам аз ҳади дарозӣ эй шаби андӯҳи кӯтаҳи шӯ

تو هم از حد درازی ای شب اندوه کوته شو

Ҳануз аз шаби ҳамон пос нахустаст эй фалаки моро

هنوز از شب همان پاس نخست است ای فلک مارا

Чаҳ шуд чун дигарон гӯи як шаби мо ҳам саҳари гуҳи шӯ

چه شد چون دیگران گو یک شب ما هم سحر گه شو

зи симои қсби дрмоҳтоби афтодаи ҷонҳо ро

ز سیمای قصب درماهتاب افتاده جانها را

Броӣ эй абри мишкӣни сояи пӯши талъати маи шӯ

برآی ای ابر مشکین سایه پوش طلعت مه شو

Биҳиштӣ ҳаст номи он мақоми ишқу ҳайронӣ

بهشتی هست نام آن مقام عشق و حیرانی

Вале то ақл ҳаст онҷо нишоед рафт огаҳи шӯ

ولی تا عقل هست آنجا نشاید رفت آگه شو

Қабули вирди мардум аз таку пўии абаси хезад

قبول ورد مردم از تک و پوی عبث خیزد

На мардӯд дар кас бош ва на мақбул дар гуҳи шӯ

نه مردود در کس باش و نه مقبول در گه شو

Ҳавои табъ ташвишот дорад хуши биёи ваҳшӣ

هوای طبع تشویشات دارد خوش بیا وحشی

Ба итмӣнони хотири гӯша Эй биншин мураффаҳи шӯ

به اطمینان خاطر گوشه‌ای بنشین مرفه شو

Хониш
шморҳ 348 — ъндлӣб