Омадаи нав ба шаҳнагӣ дар дилами орзӯии ту

آمده نو به شحنگی در دلم آرزوی تو

Мансаб посбонем дода ба гирди кӯии ту

منصب پاسبانیم داده به گرد کوی تو

Чист ишора чун зем ҳукм чаҳ мекунад бигӯ

چیست اشاره چون زیم حکم چه می‌کند بگو

Дар баду неки ишқи ман раду қабули хуии ту

در بد و نیک عشق من رد و قبول خوی تو

Пои фиришта чун магаси бардаи фурӯ дар ангабин

پای فرشته چون مگس برده فرو در انگبین

Ханда ки шаҳди рехта дар раҳ гуфт вгўии ту

خنده که شهد ریخته در ره گفت وگوی تو

Зон хам зулф мекашад миннати банди ҷодӯон

زان خم زلف می‌کشد منت بند جادوان

Гардани ҷони ман ки шуд тавқи парасти мӯии ту

گردن جان من که شد طوق پرست موی تو

Май гузарӣ ва дошта дасти ниёзи пеши рӯ

می‌گذری و داشته دست نیاز پیش رو

Чашми гадои нигоҳи ман фотиҳа хон рӯй ту

چشم گدا نگاه من فاتحه خوان روی تو

Софи сари хам туро нест қробаҳи каши басӣ

صاف سر خم ترا نیست قرابه کش بسی

Розӣам ар ба ман расад дарди таҳи сабуии ту

راضیم ار به من رسد درد ته سبوی تو

Ваҳшӣ агар на рашк зад дастнигор хештан

وحشی اگر نه رشک زد دست نگار خویشتن

Гиря ки мекунад гиреҳ дар гузари гулӯии ту

گریه که می‌کند گره در گذر گلوی تو