Як бор набошад ки нёзрдаҳам аз ту

یک بار نباشد که نیازرده‌ام از تو

Дар ҳайратам аз худ ки чаҳ хуш кардаам аз ту

در حیرتم از خود که چه خوش کرده‌ام از تو

Хоҳам ки ҳарифӣ чу ту хубат бичишанд

خواهم که حریفی چو تو خوبت بچشاند

Таҳи мондаи ин ратл ки ман хӯрдаам аз ту

ته ماندهٔ این رطل که من خورده‌ام از تو

Ин мива ки олӯда ба заҳрами лабу дандон

این میوه که آلوده به زهرم لب و دندان

Нўбоўаҳи шохии сет ки парвардаам аз ту

نوباوهٔ شاخی‌ست که پرورده‌ام از تو

Сади пардаи хӯни гашт бар уқдаи ғами хушк

سد پردهٔ خون گشت بر عقدهٔ غم خشک

Дили мурдатар аз ғунча пажмурдаам аз ту

دل مرده‌تر از غنچهٔ پژمرده‌ام از تو

Чун ваҳшӣ агар умр буд бар ту фишондам

چون وحشی اگر عمر بود بر تو فشاندم

Ҷонӣ ки ба наздик лаб овардаам аз ту

جانی که به نزدیک لب آورده‌ام از تو

Хониш
шморҳ 350 — ъндлӣб