Дар ин фикрам ки хоҳӣ монад бо ман меҳрбон ё на

در این فکرم که خواهی ماند با من مهربان یا نه

Ба ман кам мекунӣ Лутфӣ ки дории ин замон ё на

به من کم می‌کنی لطفی که داری این زمان یا نه

Гумон доранд халқӣ каз ту хорӣҳо кашами охир

گمان دارند خلقی کز تو خواریها کشم آخر

Азизи ман яқин хоҳад шуд охири ин гумон ё на

عزیز من یقین خواهد شد آخر این گمان یا نه

Сухан бошад басӣ каз ғайр бояд дошт пӯшида

سخن باشد بسی کز غیر باید داشت پوشیده

намедонам ки шуд ҳарфи миннати хотирнишон ё на

نمی‌دانم که شد حرف منت خاطرنشان یا نه

Буд ҳар остониро сегӣ эй ман саги Кувайт

بود هر آستانی را سگی ای من سگ کویت

Ту май хоҳӣ ки ман бошам саги ин остон ё на

تو می‌خواهی که من باشم سگ این آستان یا نه

Наоне чанд ҳарфӣ бо ту аз аҳвол худ дорам

نهانی چند حرفی با تو از احوال خود دارم

Дар ин андешаам каз ғайр мемонад ниҳон ё на

در این اندیشه‌ام کز غیر می‌ماند نهان یا نه

Агар зинсони тамошои ҷамол ӯ кунӣ ваҳшӣ

اگر زینسان تماشای جمال او کنی وحشی

Тамошо кун ки хоҳии гашти расвои ҷаҳон ё на

تماشا کن که خواهی گشت رسوای جهان یا نه

Хониш
шморҳ 370 — ъндлӣб