Сӯй базмат нагузарам аз бас ки хорам карда Эй

سوی بزمت نگذرم از بس که خوارم کرده‌ای

То надонад кас ки чун беэътиборам карда Эй

تا نداند کس که چون بی اعتبارم کرده‌ای

Чун басӯии кас тавонам дид боз аз инфеъол

چون بسوی کس توانم دید باز از انفعال

Инчунин каз рӯй мардум шармсорам карда Эй

اینچنین کز روی مردم شرمسارم کرده‌ای

Ноумедам беш аз ин магузор хӯн ман бирез

ناامیدم بیش از این مگذار خون من بریز

Чун ба лутфи хештан умедворам карда Эй

چون به لطف خویشتن امیدوارم کرده‌ای

Ту ҳамон ёрӣ ки бо ман доштӣ сад илтифот

تو همان یاری که با من داشتی صد التفات

Кин замон бо сад ғаму андӯҳ ёрам карда Эй

کاین زمان با صد غم و اندوه یارم کرده‌ای

эй ки май пурсӣ бад-инсон кистӣ зор ва назор

ای که می‌پرسی بدینسان کیستی زار و نزار

Ваҳшем ман коинчнини зор ва нзорм карда Эй

وحشیم من کاینچنین زار و نزارم کرده‌ای