Шўқисти ғолиб бар дилами азнў , ба дил ҷо карда Эй

شوقیست غالب بر دلم ازنو، به دل جا کرده‌ای

Ҷонами гирифта дар миёни ишқ ҳуҷум оварда Эй

جانم گرفته در میان عشق هجوم آورده ای

эй сайди каши сайёди ман тоби камандати боздиҳ

ای صید کش صیاد من تاب کمندت بازده

То чанд даст ва по занад сайди гулӯи афшурда Эй

تا چند دست و پا زند صید گلو افشرده‌ای

эй ақл барчин ин дукон аз чори сӯии офият

ای عقل برچین این دکان از چار سوی عافیت

Комад ба бади мастии буруни ратли пёиии хӯрда Эй

کامد به بد مستی برون رطل پیایی خورده‌ای

Чун маъдан алмос шуд аз ъмзаҳи ту сина ам

چون معدن الماس شد از عمزهٔ تو سینه‌ام

Раҳмӣ ки паҳлу май наад онҷои дили озурда Эй

رحمی که پهلو می‌نهد آنجا دل آزرده‌ای

эй ғайр , дили дории ту ҳам аммо дилатро нури кӯ

ای غیر ،دل داری تو هم اما دلت را نور کو

Дар ҳар мазор афтодааст аинсони чароғи мурда Эй

در هر مزار افتاده است اینسان چراغ مرده‌ای

Гӯи мурғи обӣ раҳ битоб аз мо самандари машрабон

گو مرغ آبی ره بتاب از ما سمندر مشربان

Яъне ба оташ дар шудан ноед з ҳар афсурда Эй

یعنی به آتش در شدن ناید ز هر افسرده‌ای

Ваҳшӣ чаҳ маънӣҳо ки ту кардӣ ба ин сӯрати аён

وحشی چه معنیها که تو کردی به این صورت عیان

То раҳ ба ин маънии баради кӯи пай ба маънии барда Эй

تا ره به این معنی برد کو پی به معنی برده‌ای

Хониш
шморҳ 374 — ъндлӣб