Хоҳад дигар ба домгҳии боли баста Эй

خواهد دگر به دامگهی بال بسته‌ای

Мурғи қафаси шикастае аз доми ҷуста Эй

مرغ قفس شکسته‌ای از دام جَسته‌ای

Сайёд кист то нагузорад з ҳастяш

صیاد کیست تا نگذارد ز هستیش

Ғайр аз сари бурӣдау боли шикаста Эй

غیر از سر بریده و بال شکسته‌ای

Сайдии ситодаи боз ки бандади гулӯии ҷон

صیدی ستاده باز که بندد گلوی جان

Дар гарданаш ҳануз каманди гусаста Эй

در گردنش هنوز کمند گسسته‌ای

Кӯи ҷиргае ки боз намонад нишон аз ӯ

کو جرگه‌ای که باز نماند نشان از او

Ҷузи ҷони захми хӯрдаи хунобаи баста Эй

جز جان زخم خوردهٔ خونابه بسته‌ای

Қайдии сети қайди ишқ ки завқаш касе ки ёфт

قیدی‌ست قیدِ عشق که ذوقش کسی که یافت

Ҳаргиз талаб накард дили бози руста Эй

هرگز طلب نکرد دل باز رسته‌ای

Ъушрат дар он сараст ки ояд бурун аз ӯ

عشرت در آن سر است که آید برون از او

Ҳар бомдоди чеҳра ба хунобаи шаста Эй

هر بامداد چهره به خونابه شسته‌ای

Ваҳшӣ хамӯш бош ки оташ забон нашуд

وحشی خموش باش که آتش زبان نشد

Алои дилӣ чу шуъла бар оташ нишаста Эй

الا دلی چو شعله بر آتش نشسته‌ای